مدل ها و تکنیک ها در برنامه ریزی گردشگری

شناسه محصول: 29

پدیدآور : دکتر صفر قائد رحمتی - دکتر احمد خادم الحسینی - دکتر محمود احمدی

نوبت چاپ : اول

تعداد صفحات :

چاپ اول :

شابک :

تاریخ انتشار : 1392

شابک :


12000 تومان
اضافه به سبد خرید

در سال هاي اخير گردشگري در مناطق مختلف جهان از رشد يکساني برخوردار نبوده است، به طوري که در سال 2011 ؛ آمريکا با رشد سالانه 7/5 درصد در رتبه اول و اروپا با 2/5 درصد، آسيا و اقيانوسيه با 3/4 درصد، آفريقا با 6/1 درصد در مراتب بعدي جاي مي گيرد. ميزان رشد خاورميانه در اين سال به 14- رسيده است. از نظر اقتصادي درآمد گردشگري جهاني از 1 تريليون دلار در سال 2011 گذشت و سهم و درآمد هر منطقه جهان از گردشگري جهاني به اين قرار است: اروپا 45 درصد با 463 ميليارد دلار، آسيا و اقيانوسيه 28 درصد با 289 ميليارد دلار، آمريکا 19 درصد با 200 ميليارد دلار، خاورميانه 4 درصد با 46 ميليارد دلار و آفريقا 3 درصد با 33 ميليارد دلار . همچنين ورودي گردشگري جهاني در دو ماه اول 2012، 7/5 درصد رشد را شاهد بوده، که به جز خاورميانه که رشد منفي 1 درصد را کسب کرده، جنوب شرقي و جنوب آسيا 10 درصد، آفريقا 7 درصد،  اروپا 5 درصد، مرکز و شرق اروپا 8 درصد، آسيا و اقيانوسيه 7 درصد، آمريکا 6 درصد و آمريکاي جنوبي 8 درصد رشد را در ماه هاي اوليه سال 2012 داشته است(,2012UNWTO[1]).

در اين بين کشور ايران نيز در اين صنعت وارد شده است ولي گردش مالي اندکي از اين صنعت را در اختيار دارد، اين در حالي است که ايران جزء ده کشور باستاني جهان و جزء پنج کشور اول جهان از نظر تنوع گردشگري و جزء سه کشور اول جهان از نظر تنوع صنايع دستي مي باشد. طبق گزارش سازمان گردشگري جهاني در سال 2011 از لحاظ شاخص رقابت پذيري در صنعت توريسم در بين 139 کشور جهان، ايران در رتبه 114 و در بين کشورهاي خاورميانه رتبه 15 در بين 16 کشور مي باشد و سهم مستقيم صنعت گردشگري ايران در توليد ناخالص ملي برابر با 46/116 ميليارد ريال مي باشد، که نشانگر عدم برنامه ريزي لازم و تقويت زيربناهاي گردشگري در سطح کشور و سهم ناچيز ايران در اين صنعت پول ساز است(NWTO,2012 ).

در پيرامون گردشگري و برنامه ريزي براي آن، از گذشته تا کنون مطالعات بسياري توسط پژوهشگران و محققان صورت پذيرفته است، به گونه اي که از دهه 1930 به بعد گردشگري، موضوعات تحقيقات زيادي بوده است. طي دهه 1960 ميلادي بازبيني هاي تأثيرگذاري در مورد جغرافياي گردشگري و تفريح انجام گرفته و جغرافياي گردشگري درکمک هاي اساسي به توسعه محيطي در علوم منطقه اي مطرح گرديد( Hall,2002,6 ). با مطالعه اي که بر روي سرفصل هاي درس « مدل ها و تکنيک هاي برنامه ريزي گردشگري» شده است، اين نتيجه به دست آمده که تکنيک هاي مورد نظر عمدتاً به بررسي وضع موجود پرداخته و به تکنيک هايي که در برنامه ريزي آينده گردشگري لازم است، کمتر توجه شده است. در اين نوشتار علاوه بر تکنيک هاي وضع موجود به بررسي مدل ها و تکنيک هاي برنامه ريزي نيز پرداخته مي شود.